TTC 1Rồi Tôn giả Ananda đi đến Thế Tôn, sau khi đến đảnh lễ Thế Tôn rồi ngồi xuống một bên. Ngồi xuống một bên, Tôn giả Ananda bạch Thế Tôn:
—Bạch Thế Tôn, các thiện giới có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Có ý nghĩa không hối tiếc, có lợi ích không hối tiếc.
—Nhưng bạch Thế Tôn, không hối tiếc có ý nghĩa gì? Có lợi ích gì?
—Này Ananda, không hối tiếc có ý nghĩa hân hoan, có lợi ích hân hoan.
—Bạch Thế Tôn, nhưng hân hoan có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, hân hoan có ý nghĩa hoan hỷ, có lợi ích hoan hỷ.
—Nhưng bạch Thế Tôn, hoan hỷ có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, hoan hỷ có ý nghĩa khinh an, có lợi ích khinh an.
—Nhưng bạch Thế Tôn, khinh an có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, khinh an có ý nghĩa an lạc, có lợi ích an lạc.
—Nhưng bạch Thế Tôn, an lạc có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, an lạc có ý nghĩa định, có lợi ích định.
—Nhưng bạch Thế Tôn, định có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, định có ý nghĩa như thật tri kiến, có lợi ích như thật tri kiến.
—Nhưng bạch Thế Tôn, như thật tri kiến có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, như thật tri kiến có ý nghĩa nhàm chán, có lợi ích nhàm chán.
—Nhưng bạch Thế Tôn, nhàm chán có ý nghĩa gì, có lợi ý gì?
—Này Ananda, nhàm chán có ý nghĩa ly tham, có lợi ích ly tham.
—Nhưng bạch Thế Tôn, ly tham có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda ly tham có ý nghĩa giải thoát tri kiến, có lợi ích giải thoát tri kiến.
TTC 2Như vậy, này Ananda, các thiện giới có ý nghĩa không hối tiếc, có lợi ích không hối tiếc. Không hối tiếc có ý nghĩa hân hoan, có lợi ích hân hoan. Hân hoan có ý nghĩa hoan hỷ, có lợi ích hoan hỷ. Hoan hỷ có ý nghĩa khinh an, có lợi ích khinh an. Khinh an có ý nghĩa an lạc, có lợi ích an lạc. An lạc có ý nghĩa định, có lợi ích định. Ðịnh có ý nghĩa gì như thật tri kiến, có lợi ích như thật tri kiến. Như thật tri kiến có ý nghĩa nhàm chán, có lợi ích nhàm chán. Nhàm chán có ý nghĩa ly tham, có lợi ích ly tham. Ly tham có ý nghĩa giải thoát tri kiến, có lợi ích giải thoát tri kiến. Như vậy, này Ananda, các thiện giới thứ lớp dẫn đến tối thượng.
Evaṁ me sutaṁ—
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṁ etadavoca:
“kimatthiyāni, bhante, kusalāni sīlāni kimānisaṁsānī”ti?
“Avippaṭisāratthāni kho, ānanda, kusalāni sīlāni avippaṭisārānisaṁsānī”ti.
“Avippaṭisāro pana, bhante, kimatthiyo kimānisaṁso”?
“Avippaṭisāro kho, ānanda, pāmojjattho pāmojjānisaṁso”.
“Pāmojjaṁ pana, bhante, kimatthiyaṁ kimānisaṁsaṁ”?
“Pāmojjaṁ kho, ānanda, pītatthaṁ pītānisaṁsaṁ”.
“Pīti pana, bhante, kimatthiyā kimānisaṁsā”?
“Pīti kho, ānanda, passaddhatthā passaddhānisaṁsā”.
“Passaddhi pana, bhante, kimatthiyā kimānisaṁsā”?
“Passaddhi kho, ānanda, sukhatthā sukhānisaṁsā”.
“Sukhaṁ pana, bhante, kimatthiyaṁ kimānisaṁsaṁ”?
“Sukhaṁ kho, ānanda, samādhatthaṁ samādhānisaṁsaṁ”.
“Samādhi pana, bhante, kimatthiyo kimānisaṁso”?
“Samādhi kho, ānanda, yathābhūtañāṇadassanattho yathābhūtañāṇadassanānisaṁso”.
“Yathābhūtañāṇadassanaṁ pana, bhante, kimatthiyaṁ kimānisaṁsaṁ”?
“Yathābhūtañāṇadassanaṁ kho, ānanda, nibbidatthaṁ nibbidānisaṁsaṁ”.
“Nibbidā pana, bhante, kimatthiyā kimānisaṁsā”?
“Nibbidā kho, ānanda, virāgatthā virāgānisaṁsā”.
“Virāgo pana, bhante, kimatthiyo kimānisaṁso”?
“Virāgo kho, ānanda, vimuttiñāṇadassanattho vimuttiñāṇadassanānisaṁso.
Iti kho, ānanda, kusalāni sīlāni avippaṭisāratthāni avippaṭisārānisaṁsāni,
avippaṭisāro pāmojjattho pāmojjānisaṁso,
pāmojjaṁ pītatthaṁ pītānisaṁsaṁ,
pīti passaddhatthā passaddhānisaṁsā,
passaddhi sukhatthā sukhānisaṁsā,
sukhaṁ samādhatthaṁ samādhānisaṁsaṁ,
samādhi yathābhūtañāṇadassanattho yathābhūtañāṇadassanānisaṁso,
yathābhūtañāṇadassanaṁ nibbidatthaṁ nibbidānisaṁsaṁ,
nibbidā virāgatthā virāgānisaṁsā,
virāgo vimuttiñāṇadassanattho vimuttiñāṇadassanānisaṁso.
Iti kho, ānanda, kusalāni sīlāni anupubbena aggāya parentī”ti.
Paṭhamaṁ.
I have heard that on one occasion the Blessed One was staying near Savatthi in Jeta’s Grove, Anathapindika’s monastery. Then Ven. Ananda went to the Blessed One and on arrival, having bowed down to him, sat to one side. As he was sitting there he said to the Blessed One: “What is the purpose of skillful virtues? What is their reward?”
“Skillful virtues have freedom from remorse as their purpose, Ananda, and freedom from remorse as their reward.”
“And what is the purpose of freedom from remorse? What is its reward?”
“Freedom from remorse has joy as its purpose, joy as its reward.”
“And what is the purpose of joy? What is its reward?”
“Joy has rapture as its purpose, rapture as its reward.”
“And what is the purpose of rapture? What is its reward?”
“Rapture has serenity as its purpose, serenity as its reward.”
“And what is the purpose of serenity? What is its reward?”
“Serenity has pleasure as its purpose, pleasure as its reward.”
“And what is the purpose of pleasure? What is its reward?”
“Pleasure has concentration as its purpose, concentration as its reward.”
“And what is the purpose of concentration? What is its reward?”
“Concentration has knowledge & vision of things as they actually are as its purpose, knowledge & vision of things as they actually are as its reward.”
“And what is the purpose of knowledge & vision of things as they actually are? What is its reward?”
“Knowledge & vision of things as they actually are has disenchantment as its purpose, disenchantment as its reward.”
“And what is the purpose of disenchantment? What is its reward?”
“Disenchantment has dispassion as its purpose, dispassion as its reward.”
“And what is the purpose of dispassion? What is its reward?”
“Dispassion has knowledge & vision of release as its purpose, knowledge & vision of release as its reward.
“Thus in this way, Ananda, skillful virtues have freedom from remorse as their purpose, freedom from remorse as their reward. Freedom from remorse has joy as its purpose, joy as its reward. Joy has rapture as its purpose, rapture as its reward. Rapture has serenity as its purpose, serenity as its reward. Serenity has pleasure as its purpose, pleasure as its reward. Pleasure has concentration as its purpose, concentration as its reward. Concentration has knowledge & vision of things as they actually are as its purpose, knowledge & vision of things as they actually are as its reward. Knowledge & vision of things as they actually are has disenchantment as its purpose, disenchantment as its reward. Disenchantment has dispassion as its purpose, dispassion as its reward. Dispassion has knowledge & vision of release as its purpose, knowledge & vision of release as its reward.
“In this way, Ananda, skillful virtues lead step-by-step to the consummation of arahantship.”
TTC 1Rồi Tôn giả Ananda đi đến Thế Tôn, sau khi đến đảnh lễ Thế Tôn rồi ngồi xuống một bên. Ngồi xuống một bên, Tôn giả Ananda bạch Thế Tôn:
—Bạch Thế Tôn, các thiện giới có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Có ý nghĩa không hối tiếc, có lợi ích không hối tiếc.
—Nhưng bạch Thế Tôn, không hối tiếc có ý nghĩa gì? Có lợi ích gì?
—Này Ananda, không hối tiếc có ý nghĩa hân hoan, có lợi ích hân hoan.
—Bạch Thế Tôn, nhưng hân hoan có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, hân hoan có ý nghĩa hoan hỷ, có lợi ích hoan hỷ.
—Nhưng bạch Thế Tôn, hoan hỷ có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, hoan hỷ có ý nghĩa khinh an, có lợi ích khinh an.
—Nhưng bạch Thế Tôn, khinh an có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, khinh an có ý nghĩa an lạc, có lợi ích an lạc.
—Nhưng bạch Thế Tôn, an lạc có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, an lạc có ý nghĩa định, có lợi ích định.
—Nhưng bạch Thế Tôn, định có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, định có ý nghĩa như thật tri kiến, có lợi ích như thật tri kiến.
—Nhưng bạch Thế Tôn, như thật tri kiến có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda, như thật tri kiến có ý nghĩa nhàm chán, có lợi ích nhàm chán.
—Nhưng bạch Thế Tôn, nhàm chán có ý nghĩa gì, có lợi ý gì?
—Này Ananda, nhàm chán có ý nghĩa ly tham, có lợi ích ly tham.
—Nhưng bạch Thế Tôn, ly tham có ý nghĩa gì, có lợi ích gì?
—Này Ananda ly tham có ý nghĩa giải thoát tri kiến, có lợi ích giải thoát tri kiến.
TTC 2Như vậy, này Ananda, các thiện giới có ý nghĩa không hối tiếc, có lợi ích không hối tiếc. Không hối tiếc có ý nghĩa hân hoan, có lợi ích hân hoan. Hân hoan có ý nghĩa hoan hỷ, có lợi ích hoan hỷ. Hoan hỷ có ý nghĩa khinh an, có lợi ích khinh an. Khinh an có ý nghĩa an lạc, có lợi ích an lạc. An lạc có ý nghĩa định, có lợi ích định. Ðịnh có ý nghĩa gì như thật tri kiến, có lợi ích như thật tri kiến. Như thật tri kiến có ý nghĩa nhàm chán, có lợi ích nhàm chán. Nhàm chán có ý nghĩa ly tham, có lợi ích ly tham. Ly tham có ý nghĩa giải thoát tri kiến, có lợi ích giải thoát tri kiến. Như vậy, này Ananda, các thiện giới thứ lớp dẫn đến tối thượng.
Evaṁ me sutaṁ—
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.
Atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṁ etadavoca:
“kimatthiyāni, bhante, kusalāni sīlāni kimānisaṁsānī”ti?
“Avippaṭisāratthāni kho, ānanda, kusalāni sīlāni avippaṭisārānisaṁsānī”ti.
“Avippaṭisāro pana, bhante, kimatthiyo kimānisaṁso”?
“Avippaṭisāro kho, ānanda, pāmojjattho pāmojjānisaṁso”.
“Pāmojjaṁ pana, bhante, kimatthiyaṁ kimānisaṁsaṁ”?
“Pāmojjaṁ kho, ānanda, pītatthaṁ pītānisaṁsaṁ”.
“Pīti pana, bhante, kimatthiyā kimānisaṁsā”?
“Pīti kho, ānanda, passaddhatthā passaddhānisaṁsā”.
“Passaddhi pana, bhante, kimatthiyā kimānisaṁsā”?
“Passaddhi kho, ānanda, sukhatthā sukhānisaṁsā”.
“Sukhaṁ pana, bhante, kimatthiyaṁ kimānisaṁsaṁ”?
“Sukhaṁ kho, ānanda, samādhatthaṁ samādhānisaṁsaṁ”.
“Samādhi pana, bhante, kimatthiyo kimānisaṁso”?
“Samādhi kho, ānanda, yathābhūtañāṇadassanattho yathābhūtañāṇadassanānisaṁso”.
“Yathābhūtañāṇadassanaṁ pana, bhante, kimatthiyaṁ kimānisaṁsaṁ”?
“Yathābhūtañāṇadassanaṁ kho, ānanda, nibbidatthaṁ nibbidānisaṁsaṁ”.
“Nibbidā pana, bhante, kimatthiyā kimānisaṁsā”?
“Nibbidā kho, ānanda, virāgatthā virāgānisaṁsā”.
“Virāgo pana, bhante, kimatthiyo kimānisaṁso”?
“Virāgo kho, ānanda, vimuttiñāṇadassanattho vimuttiñāṇadassanānisaṁso.
Iti kho, ānanda, kusalāni sīlāni avippaṭisāratthāni avippaṭisārānisaṁsāni,
avippaṭisāro pāmojjattho pāmojjānisaṁso,
pāmojjaṁ pītatthaṁ pītānisaṁsaṁ,
pīti passaddhatthā passaddhānisaṁsā,
passaddhi sukhatthā sukhānisaṁsā,
sukhaṁ samādhatthaṁ samādhānisaṁsaṁ,
samādhi yathābhūtañāṇadassanattho yathābhūtañāṇadassanānisaṁso,
yathābhūtañāṇadassanaṁ nibbidatthaṁ nibbidānisaṁsaṁ,
nibbidā virāgatthā virāgānisaṁsā,
virāgo vimuttiñāṇadassanattho vimuttiñāṇadassanānisaṁso.
Iti kho, ānanda, kusalāni sīlāni anupubbena aggāya parentī”ti.
Paṭhamaṁ.